اِصفَهان شهری تاریخی در مرکز ایران است. این شهر مرکز استان اصفهان و نیز شهرستان اصفهان است. اصفهان، سومین شهر بزرگ ایران و نیز سومین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران و مشهد و همچنین یکصد و شصت و پنجمین شهر پرجمعیت جهان و نهمین شهر پرجمعیت باختر آسیا به شمار می رود. کلان شهر اصفهان نیز چهاردهمین کلانشهر پرجمعیت خاورمیانه است. این شهر بین سال های 1050 تا 1722 میلادی به ویژه در سدهٔ شانزدهم میلادی در هنگام پادشاهی صفویان پایتخت ایران شد و رونق فراوانی یافت.
بناهای تاریخی متعددی در شهر وجود دارد که شماری از آنها به عنوان میراث تاریخی در یونسکو به ثبت رسیده اند. این شهر به داشتن معماری زیبای ایرانی، پل های سرپوشیده، مسجد ها و مناره های منحصر به فرد نام آور است. این امر سبب شده تا در فرهنگ عامه، اصفهان نصف جهان، لقب بگیرد. این شهر در آذر ۱۳۹۴ (دسامبر 2015) به همراه رشت به عنوان نخستین شهرهای ایران، به شبکه شهرهای خلاق جهان زیر نظر یونسکو پیوست. اینک با برخی از جاذبه های معروف این شهر تاریخی و زیبا آشنا می شویم.
مجموعه تاریخی میدان نقش جهان
میدان نقش جهان نمونه برجسته ای از معماری ایرانی است. میدان نقش جهان همچنین با نام تاریخی میدان شاه معروف است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ با نام رسمی میدان امام نیز شناخته می شود. مجموعه ای از بناهای تاریخی در چهار طرف میدان نقش جهان وجود دارد که شامل عالی قاپو، مسجد شاه (مسجد امام)، مسجد شیخ لطف الله و سردر قیصریه است که ورودی اصلی بازارچه اصفهان می باشد. علاوه بر این بناها دویست حجره دو طبقه پیرامون میدان واقع شده است که عموماً جایگاه عرضهٔ صنایع دستی اصفهان هستند. میدان نقش جهان در تاریخ ۸ بهمن ۱۳۱۳ به شماره ۱۰۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و در اردیبهشت ۱۳۵۸ به شماره ۱۱۵ جزء نخستین آثار ایرانی بود که به عنوان میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت جهانی رسید.
